Bardzo łatwo jest określić moment, w którym nastąpił kres architektury modernistycznej. Było to 15 lipca 1972 roku w St. Louis w stanie Missouri. Tego dnia wysadzono bowiem w powietrze osiedle mieszkaniowe Pruitt-Igoe.

Było to osiedle zbudowane dokładnie według najnowocześniejszych założeń architektury modernistycznej, zgodnie z zaleceniami Międzynarodowego Kongresu Architektury Nowoczesnej. Projekt osiedla otrzymał nawet nagrodę American Institute of Architects. Każdy element tego osiedla był dokładnie przemyślany i zaplanowany w sposób niezwykle racjonalny.

Osiedle składało się z czternastopiętrowych bloków zbudowanych z wielkiej płyty. „Powietrzne uliczki” chroniły mieszkańców od słońca, kurzu i samochodów. Ruch kołowy i pieszy został na osiedlu całkowicie oddzielony. Na osiedlu funkcjonowały boiska, pralnie, żłobki a nawet kąciki na ploteczki. Osiedle było wzniesione w purystycznym stylu, który w zbawienny sposób miał oddziaływać na jego mieszkańców i budzić w nich podobne przymioty. Niestety rzeczywistość okazała się bardzo odległa od założeń teoretycznych.

„Uliczki w powietrzu” chroniły mieszkańców przed kurzem, lecz nie chroniły przed zbrodniami i wysoką przestępczością, która szerzyła się na osiedlu coraz bardziej. Osiedle było regularnie dewastowane a zarządcy nie nadążali usuwać szkód wyrządzanych przez wandali. Władze też były bezsilne w walce z wandalizmem. Te czynniki doprowadziły w końcu do tego, iż w 1972 roku podjęto decyzję o tym, by problem definitywnie rozwiązać, co stało się faktem 15 lipca około godziny 15. 45, kiedy to osiedle zostało wysadzone.

Należy sobie w tym miejscu zadać pytanie, co się doprowadziło do tak wielkiej przestępczości i wandalizmu na osiedlu, które zapewniało jego mieszkańcom wszelkie, wydawać by się mogło, wygody?

Przyjęte przez architekturę założenia filozoficzne rodem z behawioryzmu, racjonalizmu czy pragmatyzmu poległy w starciu z prawdziwym życiem, tak jak i same filozofie. Podstawowym błędem podejścia modernistycznego było to, iż wszystko chciano wykonywać racjonalnie: racjonalnie uczyć, racjonalnie się odżywiać, racjonalnie ubierać … racjonalnie mieszkać. Warunki stworzone na racjonalnym osiedlu sprzyjały anonimowości. Długie korytarze, brak kontroli nad własnością półprywatną były doskonałą zachętą dla młodych mieszkańców do tego, by niszczyć i dewastować co się da, bez strachu o przyłapanie. Rzekome dobre wzory, które miały zachęcać mieszkańców do ich przejmowania i stosowania w życiu, były im na tyle dalekie, iż nie rozumieli oni ich przesłania.

Modernizm upadł ponieważ jego założenia były wielokrotnie obce ludziom, którzy mieli korzystać z jego zdobyczy. Duże projekty sprzyjały alienacji i anonimowości. Częstokroć nie przystawały w żaden sposób do reszty krajobrazu i nie wpisywały się nijak w całość przestrzeni, na jakiej były budowane.

Przykładem architektury modernistycznej jest hotel  Penta w Londynie. W okresie jego powstania był to projekt mogący pomieść dziesięć razy więcej turystów, niż przeciętny hotel. Oprócz niego przy szosie prowadzącej do londyńskiego lotniska ustawiono jeszcze około dwudziestu takich gmachów. Wszystkie były utrzymane w międzynarodowym, zimnym i bezosobowym stylu sprzyjającym alienacji przeciętnego turysty.

W projektach tych z założenia nie było żadnego elementu, do którego mógłby się odnieść użytkownik, żadnego punktu, z którym mógłby się on identyfikować. Zamiast tego stawiano na czystość i sterylność wznoszonych gmachów oraz oczywiście na racjonalność ich użytkowania oraz funkcjonalność wszystkich elementów całości.